Whenever I watch historic movies, Filipino and Foreign, I can not defray from being awed by how our forefathers fought for the very freedom and nationhood that we enjoy now. Their love for their country was not expressed by selfish motives but rather sacrifice, not by smearing their fellow citizen but through a focussed effort to thwart the real enemy, and not by nonsensical mouths but by their blood.
Our forefathers could have been very good public servants for they epitomized everything that most politicians now don't have.
Ang pagsisilbi po sa bayan ay isang sakripisyo at hindi hanapbuhay. Ito ay ang paghahangad ng kabutihan ng pamayanan at pagkalimot sa kapakanan ng sarili.
Atin pong tulungan mailuklok sa kapangyarihan ang mga taong may kakayanan upang sagupain ang mga suliranin ng ating mga lipunan. Maging masusi po tayo sa paghalal, maging batayan po natin sa pagpili ang mga karanasan ng isang kandidato, kanyang mga nagawa at ang plataporma na kanyang inihahayag.
Wag tayong malinlang sa mga mapanira at lalo na sa mga kandidatong alam nating magiging sagabal lamang sa ating pag unlad.
Mga San Josenyo, the time has come for those who are blinded to restore self dignity and for those who are worthy to be raised in the pedestals of honor and recognition.
"Ang isang lider ng lipunan ay parang isang tsuper. Siya ang mangunguna at may hawak ng manibela upang marating ang dapat paroonan..." Sasakay ka ba sa isang sasakyan na ang isang tsuper ay bago sa rutang kanyang itinatahak o sa isang tsuper na di alam ang paroroonan?
Panahon na nang tunay na pagbabago. Kalimutan na ang mga hidwaan. Unahin ang sambayanan.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment